Kiedy nie czekać z wizytą

Jest bardzo wiele objawów, które powinny nakłonić nas do jak najszybszej wizyty u ginekologa. Jednym z takich objawów jest brak miesiączki. Jeżeli brakowi miesiączki towarzyszy nagłe chudnięcie, płaczliwy i wybuchowy nastrój może to świadczyć o nieprawidłowo działającej tarczycy. Brakowi miesiączki może towarzyszyć także tycie i uczucie zimna. To także może być objaw chorej tarczycy. Przy tego typu objawach warto więc w pierwszej kolejności wybrać się do ginekologa, a później najprawdopodobniej konieczna będzie wizyta u endokrynologa. Szybkiej wizyty u ginekologa wymagają także upławy o zapachu drożdży. Takie upławy mogą pojawić się po leczeniu antybiotykiem. Są one najczęściej objawem zakażenia drożdżakami, które wywołują grzybicę pochwy. Grzybica pochwy wymaga leczenia lekami przeciwgrzybicznymi i przyjmowania probiotyków. Bardzo szybko trzeba odwiedzić ginekologa także w sytuacji, kiedy boli nas podbrzusze, mamy upławy i gorączkę. Takie objawy oznaczają często zapalenie przydatków. Zapalenie przydatków jest dolegliwością, która nie ustępuje samoistnie. Konieczne jest zażywanie antybiotyków. Bardzo obfita miesiączka, krwawienia pomiędzy miesiączkami to częsty objaw mięśniaków. Jeżeli tak jest w rzeczywistości, być może zajdzie konieczność ich usunięcia. Nie wszystkie mięśniaki wymagają interwencji chirurga, niektóre można leczyć farmakologicznie.

Zakażenie rzęsistkiem pochwowym

W drogach moczowo-płciowych człowieka żyje rzęsistek pochwowy. Rzęsistek pochwowy należy do tych pasożytów, które są w stanie żyć także poza ludzkim organizmem. Dlatego rzęsistkiem pochwowym można zarazić się podczas korzystania z basenu lub hotelowej wanny. Objawem zakażenia rzęsistkiem pochwowym są przede wszystkim upławy. Upławy te mogą być zarówno bardzo obfite, jak też i bardzo skąpe. W przypadku zakażenia rzęsistkiem pochwowym upławy mają kolor szary lub żółtozielony, a ich zapach jest bardzo nieprzyjemny. O zakażeniu rzęsistkiem pochwowym mogą świadczyć także pojawiające się pomiędzy miesiączkami krwawienia oraz pieczenie i ból w trakcie oddawania moczu. Nie każde zakażenie rzęsistkiem pochwowym przebiega z wyżej wymienionymi objawami. Równie często zakażenie to może przebiegać bezobjawowo. Wtedy zakażenie wykrywane jest poprzez wykonanie testu na obecność pasożytów. Skuteczne leczenie zakażenia rzęsistkiem pochwowym wymaga podania antybiotyku. Najczęściej jest to antybiotyk z dodatkiem metronidazolu. Jest to jeden z najbardziej skutecznych leków w leczeniu rzęsistkowicy (tak nazywa się zakażenie rzęsistkiem pochwowym). Lek ten dostępny jest w internecie. Przed zakupem leku konieczne jest wypełnienie bardzo szczegółowej ankiety na temat objawów zakażenia. Receptę wypisuje lekarz współpracujący z serwisem www. Euroclinix.pl/rzesistkowica.

Zakażenia okolic intymnych

W okresie lata bardzo łatwo ulegamy zakażeniom okolic intymnych. Tego typu zakażeniom sprzyja wysoka temperatura, która powoduje pocenie się. W efekcie noszona bielizna staje się wilgotna, a wilgotne i ciepłe środowisko jest najlepszym środowiskiem dla rozwoju różnego rodzaju drobnoustrojów. Dlatego w okresie lata tak ważną rolę odgrywa zwiększona higiena osobista, używanie bezzapachowych wkładek higienicznych i noszenie bielizny wykonanej z naturalnych włókien. Do infekcji intymnych w okresie lata przyczynia się także obniżona odporność naszego organizmu. Wyjeżdżając na wakacje po całym roku pracy bardzo łatwo ulegamy zakażeniom. Do zakażeń okolic intymnych najczęściej dochodzi w trakcie kąpieli w basenie. Jednak do zakażenia wystarczy nawet chwila siedzenia na brzegu basenu. Brzeg basenu jest bowiem miejscem, w którym szczególnie gromadzą się zanieczyszczenia. Dlatego też po każdej kąpieli w basenie bierzemy prysznic i zmieniamy kostium kąpielowy. Zakażenie grozi nam nie tylko w basenie, ale także podczas korzystania z wanien z hydromasażem lub z jacuzzi. Zbyt rzadko wymieniana jest bowiem woda w tych urządzeniach, z czasem staje się więc ona siedliskiem drobnoustrojów wywołujących zakażenia. Trzeba być także ostrożnym podczas korzystania z publicznych toalet. Uważajmy także na przypadkowe kontakty seksualne.

Powiększenie węzłów chłonnych

Choroby zakaźne typu odra, różyczka, żółtaczka zakaźna może wywołać powiększenie węzłów chłonnych. Do powiększenia węzłów chłonnych bardzo często dochodzi także przy zapaleniu ucha lub gardła, mogą się one także powiększyć kiedy jesteśmy przeziębione. Powiększone węzły chłonne w takiej sytuacji są czymś normalnym i nie jest to powód do niepokoju. Kiedy jednak po wyleczeniu choroby nadal wyczuwamy powiększone węzły chłonne, warto wybrać się do lekarza. Powiększone węzły chłonne mogą być też jednym z objawów mononukleozy. Przy mononukleozie, która jest chorobą zakaźną przenoszoną wraz ze śliną, powiększają się węzły chłonne, które znajdują się z boku szyi oraz węzły chłonne umiejscowione na karku. Po wyleczeniu mononukleozy węzły chłonne są powiększone jeszcze przez długi okres. Do powiększenia węzłów chłonnych dochodzi także u dzieci, którym zaczynają wyrzynać się pierwsze mleczne zęby. W trakcie wyrzynania się zębów stałych, węzły chłonne znów się powiększają. Węzły chłonne mogą powiększyć się również u osób dorosłych u których wyrzynają się zęby ósemki. U osób dorosłych, którym powiększyły się węzły chłonne z tego powodu często podaje się antybiotyk lub usuwa się zęba. Opisane przypadki powiększania się węzłów chłonnych nie powinny nas niepokoić. Z twardymi, nie bolącymi węzłami powinniśmy zgłosić się do lekarza.

Bolesne pęknięcia skóry

Na skutek zakażenia grzybami w kącikach ust mogą pojawić się bolesne pęknięcia skóry. Pęknięcia te nazywane są popularnie zajadami. Grzyby bardzo lubią rozwijać się w miejscach ciepłych i wilgotnych, a takie idealne warunki do rozwoju znajdują właśnie w kącikach ust. Zajadom możemy zapobiegać. Wystarczy w tym celu stosować dietę bogatą w witaminy z grupy B. Witaminy z grupy B znajdziemy w zielonych warzywach, w jajach oraz w przetworach mlecznych. W celu zwiększenia odporności organizmu (grzyby najczęściej atakują osłabiony organizm) warto pić herbatkę z pokrzywy. Kiedy nie wystarcza sama dieta konieczne jest zastosowanie maści o działaniu przeciwgrzybicznym. Maść ta jest dostępna na receptę, musimy więc wybrać się do lekarza. Zajady pomoże nam zlikwidować także domowa maść przygotowana z kilku kropli tranu i łyżeczki miodu. Po starannym wymieszaniu składników maść nakładamy na rankę i nakrywamy wyjałowionym gazikiem. Pozostawiamy ją na 15 min. Nagły spadek odporności, przyjmowanie antybiotyków lub leków hormonalnych może z kolei wywołać grzybicę pochwy. Nie jest jednak jedyny sposób zakażenia drożdżakami. Bardzo często do zakażeń drożdżakami dochodzi w trakcie kontaktów seksualnych. Grzybica pochwy wymaga leczenia. Jej objawy łagodzi napar z nagietka lub z ziela przywrotnika. Ziele przywrotnika wykorzystujemy do nasiadówek.

Łuszcząca się skóra

Łuszcząca się skóra może być sygnałem, że w naszym organizmie dzieje się coś złego. Bardzo często łuszcząca się skóra to jeden z objawów niedoczynności tarczycy. W takim przypadku łuszczeniu się skóry będą towarzyszyć także dodatkowe objawy. Objawy te to między innymi senność, pojawiające się obrzęki powiek i dłoni oraz wypadanie włosów. Takie objawy są pierwszym sygnałem do złożenia wizyty u lekarza. W celu potwierdzenia lub wykluczenia niedoczynności tarczycy konieczne będzie wykonanie badań. Podstawowe badania w kierunku niedoczynności tarczycy to oznaczenie poziomu TSH, FT3 oraz FT4. Łuszcząca się skóra może zostać wywołana także schorzeniem wątroby o nazwie cholestaza. Objawem cholestazy jest uporczywy świąd, który wywołuje łuszczenie się skóry. Powodem wystąpienia cholestazy jest wewnątrzwątrobowy zastój żółci. Cholestaza najczęściej atakuje kobiety w ostatnim okresie ciąży. Może jednak pojawić się także u kobiet nie będących w ciąży. Diagnoza potwierdzana jest poprzez wykonanie prób wątrobowych. Na tej podstawie ustalane są przyczyny zastoju żółci i wdrażane odpowiednie leczenie. Atopowe zapalenie skóry także wywołać łuszczenie się skóry. Przy atopowym zapaleniu skóry łuszczy się skóra na policzkach, w zgięciach kolan i łokci. Przy atopowym zapaleniu skóry bardzo często jedynym skutecznym lekarstwem są sterydy.

Problemy po kuracji antybiotykowej

Wielkim dobrodziejstwem dla ludzkości okazały się antybiotyki. Z czasem jednak okazało się, że antybiotyki niszczą nie tylko chorobotwórcze drobnoustroje, ale także naturalną florę bakteryjną. Kobiety po kuracji antybiotykowej narażone są na bakteryjne zapalenie pochwy, na alergię pochwy lub na infekcję grzybiczą. Charakterystycznym objawem infekcji grzybiczej jest świąd i obrzęk okolic pochwy oraz upławy o zapachu drożdży. Infekcji grzybiczej można zapobiegać przyjmując w trakcie kuracji antybiotykowej probiotyki ginekologiczne. Jeśli mimo ich stosowania dopadnie nas infekcja grzybicza konieczna jest wizyta u lekarza i przyjmowanie leków przeciwgrzybiczych. Leki przeciwgrzybicze stosujemy tak długo, jak zalecił lekarz. Przerwanie kuracji naraża nas na powrót infekcji. Kuracja antybiotykiem może wywołać także bakteryjne zapalenie pochwy. Charakterystyczny objaw bakteryjnego zapalenia pochwy to obfite żółte upławy o bardzo nieprzyjemnym zapachu, świąd i pieczenie. Bakteryjne zapalenie pochwy jest schorzeniem, które samoistnie nie ustąpi. Konieczna jest wizyta u ginekologa i terapia z zastosowaniem antybiotyku. Antybiotyki mogą wywołać również alergię pochwy. Objawem alergii są upławy, uporczywe swędzenie, zaczerwienienie i obrzęk. Skutecznym lekarstwem jest często zmiana zażywanego antybiotyku.

Powikłania po antybiotykoterapii

Antybiotyki są jedynym skutecznym lekarstwem, które zwalcza zapalenie płuc, stany zapalne zębów czy anginę. Antybiotykoterapia bardzo często wywołuje jednak powikłania, którymi w przypadku kobiet najczęściej są infekcje dróg rodnych. Antybiotyki zabijają bowiem nie tylko bakterie chorobotwórcze, ale także naturalną florę bakteryjną, która znajduje się w jamie ustnej, przewodzie pokarmowym i drogach rodnych. Dlatego też bardzo często po leczeniu antybiotykiem dochodzi do grzybicy. Stąd też bardzo ważną rolę w trakcie przyjmowania antybiotyków odgrywa zażywanie probiotyków. W celu uniknięcia grzybicy pochwy w trakcie kuracji antybiotykowej konieczne jest przyjmowanie probiotyków ginekologicznych. Probiotyki te należy zażywać przez cały okres przyjmowania antybiotyku, ale także jeszcze przez 10 dni po zakończeniu leczenia antybiotykami. Probiotyki ginekologiczne mogą być przyjmowane w postaci dopochwowych globulek lub w postaci doustnej. W postaci globulek dopochwowych dostępne są między innymi probiotyki o nazwie Vitagyn C, w postaci doustnej LaciBios femina. Jeżeli w trakcie zażywania antybiotyków mamy miesiączkę, możemy zabezpieczyć się dodatkowo przed grzybicą wywołaną przez antybiotyki poprzez stosowanie tamponów z probiotykami. Takie tampony dostępne są już w aptekach. W internecie dostępne są także podpaski zawierające probiotyk.

Nadmierne pragnienie sygnałem wielu chorób

Naturalne jest, że po zjedzeniu bardzo słonej potrawy odczuwamy zwiększone pragnienie. Kiedy jednak nadmierne pragnienie pojawia się bez żadnych powodów może być sygnałem wielu chorób. Nadmierne pragnienie, które pojawia się po zjedzeniu ciasta czy porcji makaronu, może być jednym z pierwszych objawów cukrzycy. W przypadku zachorowania na cukrzycę nadmierne pragnienie z czasem będzie występowało nie tylko po zjedzeniu potraw zawierających węglowodany. Nadmierne pragnienie oraz często oddawanie moczu powinno nas skłonić do jak najszybszej wizyty u lekarza. Konieczne będzie wykonanie badania poziomu cukru we krwi. Nadmierne pragnienie może świadczyć nie tylko o cukrzycy, ale także o innych chorobach. Nadmierne pragnienie i dodatkowe objawy takie jak płaczliwość, nerwowość mogą świadczyć o nadczynności tarczycy. Bardzo często pacjenci z nadczynnością tarczycy skarżą się nie tylko na duże pragnienie, ale także na znacznie większy apetyt. Mimo jednak zwiększonego apetytu osoby z nadczynnością tarczycy chudną. Do wizyty u lekarza powinny skłonić nas nie tylko te objawy. Jeśli często mamy spocone dłonie jest to także sygnał świadczący, że prawdopodobnie poziom hormonów tarczycy nie jest prawidłowy. Podejrzenia można potwierdzić lub wykluczyć po wykonaniu badania poziomu TSH we krwi oraz po oznaczeniu 2 hormonów tarczycy.

Krótko o halluksach

Wystająca twarda wypukłość u podstawy palucha, czyli halluks jest problemem nie tylko estetycznym. Halluksy bardzo często wywołują bardzo silny, utrudniający chodzenie ból. Ulgę mogą przynieść zabiegi fizykoterapeutyczne. Jednym z tego typu zabiegów jest zabieg laseroterapii w trakcie, którego emitowane jest promieniowanie podczerwone. Pod wpływem promieniowania podczerwonego zmniejszają się dolegliwości bólowe, a stan zapalny zanika. Lekarz może nas skierować także na zabieg jonoforezy. W zabiegu tym wykorzystywany jest prąd stały za pomocą, którego wprowadzany jest lek przeciwbólowy. Silny ból wywoływany przez halluksy jest najczęściej wskazaniem do przeprowadzenia operacji chirurgicznej. Osteotomię można przeprowadzić bardzo różnorodnymi metodami. Wybór metody uzależniony jest między innymi od wieku pacjenta. Halluksy mogą zostać usunięte tradycyjną metodą. W czasie zabiegu lekarz przecina, a następnie prawidłowo ustawia i zespala kość. Najczęściej kość jest zespalana z użyciem sztywnych drutów. Takie zespolenie jest korzystne dla pacjenta, gdyż drutów tych nie usuwa się, nie ma więc potrzeby wykonywania jeszcze jednej operacji. Po zabiegu usunięcia halluksa pacjenci muszą nosić specjalny but, który przez kilka tygodni unieruchamia stopę. Coraz rzadziej na operowaną stopę zakładane są gipsowe opatrunki.